فارسی • DeutschPortuguêsItaliano FrançaisEspañol繁體中文 English

طرح آزمایشی مزارع آکواپونیک برای تامین منابع غذایی جزایر اقیانوس آرام . آیا شهر ها گزینه بعدی هستند؟

rarotonga

این متن به زبان های دیگر نیز موجود است: انگلیسی, چینی سنتی

­آکواپونیک یا پرورش ترکیبی ماهی و گیاه در آب، می تواند راه حل مناسبی برای تامین منابع غذایی جزایر اقیانوس آرام باشد. بسیاری از این جزایر فاقد خاک مناسب برای رشد بذر ها بوده و منابع محدودی از آب شیرین را دارا هستند. علاوه بر این امر با بالا رفتن هزینه های سوخت واردات مواد غدایی تازه برای بسیاری از این جزایر دشوار شده است. علاوه بر این بر اساس مطالعه ای که به تازگی توسط گروه حفاظت شیلات اوشیانا منتشر شده است، بیشترین خطر اسیدی شدن اقیانوس ها که تهدیدی برای ذخایر ماهیان اقیانوس ها است متوجه امنیت غذایی جزایر کوک خواهد بود.

امروزه راروتونگا که بزرگترین این جزایر است در حال آزمودن یک مزرعه آکواپونیک است که در آن روش آکواکالچر (پرورش ماهی در مخزن) با روش هیدروپونیک (پرورش گیاهان بدون خاک) به صورت همزیستی با هم ترکیب شده اند. در این سامانه بسته فاقد کربن، از آب سرشار از نیترات حاصل از مخازن پرورش ماهی برای آبیاری بستر گیاهان موجود در مخازن دیگر استفاده می شود. فضولات های ماهیان سرشار از مواد مغذی برای رشد گیاهان است. گیاهان نیز در عوض آب را پیش از ورود به مخازن فیلتر کرده و به آن اکسیژن رسانی می کنند.  در این روش از هیچگونه علف کش، افت کش و یا هورمونی استفاده نمی شود و این سامانه تنها ٪۱۰ آبی را مصرف می کند که برای تولید این حجم محصول با شیوه های کشاورزی سنتی مورد نیاز است.

این طرح آزمایشی با نام باغ آبی برای زندگی سبز سرمایه ای برابر با ۲۵۰،۰۰۰ دلار از برنامه توسعه نیوزلند دریافت کرده است. دانشگاه اوکلند در تحلیلی پیش بینی کرده است که این طرح پس از ۲ تا ۳ سال  توانایی بازپرداخت سرمایه اولیه خود را خواهد داشت. به گفته وزیر کشاورزی جزایر کوک :” آبزی پروی راه پیش روی ما برای آینده است. از نقطه نظر اقتصادی ما می توانیم از این سامانه برای متعادل کردن وضعیت واردات خود استفاده کنیم.”

 

Microsoft PowerPoint - Presentation1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای دیدن تصویر در اینجا کلیک کنید 

ویلسون لنارد از موسسه راه کار های آکواپونیک در استرالیا مدت زمان سه ماه را برای راه اندازی این طرح آزمایشی صرف کرده است. این طرح در کلبه ای به مساحت۲۰۰ متر مربع با سه سامانه با اندازه های مختلف راه اندازی شده است. بزرگترین سامانه دارای فضایی برابر با ۵۰ مترمربع برای پرورش گیاهان دارد که به گفته لنارد قابلیت پرورش آن برابر با کاشت در  ۲۵۰ متر مربع خاک است.

هلن الیس از برنامه توسعه نیوزلند گفته است که اطمینان دارد این الگو کاربرد های موفقی در سطح خانگی، محلی و بخش اقتصادی خواهد داشت. در صورتی که چنین موفقیتی را شاهد باشیم برنامه توسعه نیوزلند در نظر دارد تا حامی مزارع پرورش آبزیان بیشتری در جزایر شمالی کوک شود.

به گفته پروفسور تیم بنتون از فعالان امنیت غذایی جهانی در بریتانیا راهکار هایی از این نظیر به طور قطع می توانند در مناطق با منابع محدود  مورد استفاده قرار گیرد. با مدیریت صحیح، چنین سامانه هایی قابلت تولید محصول بیشتری در مقایسه با شیوه کشاورزی سنتی دارند  و این امر در مناطقی که با کمبود زمین کشاورزی مواجه هستند بسیار ارزشمند است. این شیوه کاشت بایستی در تولید محلی (برای نمونه در شهر ها)  سهمی داشته باشد.

برلین یکی از شهر هایی است که به این روش روی آورده است: مزرعه شهری کارآمد مزرعه ای آکواپونیک به وسعت ۱۰۰۰ متر بر روی سقف یک کارخانه متروک است که در حال ساخت است.

این متن برای اولین بار در مجله آینده سبز ، مجله کارشناسان مستقل در حوزه پایداری انجمن آینده منتشر شده است. تصاویر از فوتوسینت و مزرعه شهری